ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و نهم :
رامدخت چشم از آسمان گرفت و قدری از هیجانش پس از دیدن رعد حامل خبر باران جامه‌ی حقیقی پوشید که با دعوت و اصرار چند تن از مهمانان تک‌خنده‌ای بر لب نشاند و هرچند میل چندانی نداشت؛ اما خیره به آغاز رقص کودکانی که همراه چند تن از جوانان هماهنگ با آوای شاد پیانو خوشی دقایق را به اوج می‌رساندند، پله‌ها را برای رسیدن به عده‌ی جمع وسط باغ پایین رفت؛ اما پیش از پیوستن به آن‌ها، ایستاده کنار می
لطفا صبر کنید...
مهسا
0اخیش بالاخره رسیدیم به اونجا که باید میرسیدیم