اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت صد و پانزده :
لبهایش تکان می خورد اما هیچ صدایی از آن خارج نمیشد.
با دیدن چهره ترسیده او جلو رفت اما ماه چهره وحشت زده عقب رفت و کف دستش را به سمت او گرفت.
_ نه نه جلو نیا...غلط کردم...ببخشید، ببخشید...جلو نیا..
امیر ارسلان سر جایش ایستاد. از این که ماه چهره اینقدر از او ترسیده بود قلبش بدرد آمد. هردو دستش را بالا برد و آرام گفت :
_ نترس...نترس عزیزم. کار اشتباهی نکردی که عذرخواهی میکنی.
ماه چ
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
رزا
3گردن بدنام می افتد همیشه فعل بد گرگ روحش هم خبر از یوسف کنعان نداشت
۱۰ ماه پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
👏👏👏
۱۰ ماه پیشملیسا
0پارت ها خیلی جذاب شدن...خدا رو شکر که این جای داستان داری هر روز پارت میذاری و تو خماری نمیمونیم🥲❤️
۱۰ ماه پیشپری
2دلم برای امیر ارسلان سوخت🥲🥲بچه ام گریه کرد😢😢🥺
۱۰ ماه پیشSedna
2وای که قلبم برای امیرارسلان به در اومد🥺🥺🥺
۱۰ ماه پیشلیلا
1چه بااحساس
۱۰ ماه پیشسحر
6طفلک امیر ارسلان چجوری داره تلاش میکنه خودشو ثابت کنه کاش ماه چهره یکم به حرفش گوش کنه ،امیرارسلان بی گناه ترین ادم عمارته😔😔😔😔
۱۰ ماه پیشسحر
0طفلک امیر ارسلان چجوری داره تلاش میکنه خودشو ثابت کنه کاش ماه چهره یکم به حرفش گوش کنه ،امیرارسلان بی گناه ترین ادم عمارته😔😔😔😔
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

پرنیان
0چقدر مظلوم واقع شد تو این پارت ها بیچاره