سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و هشتاد و سوم :
چشم غرهای بهش رفتم.
- به خدا این بار بپرونیم دیگه من و دیدی پشت گوشت و دیدی!
در ماشین رو باز کردم و همزمان با اینکه سوار میشدم ادامه دادم: دیگه من هی تواضع به خرج میدم از جمالات و کمالاتم نمیگم، تو خودت که کور نیستی میبینی! وجدانا تو عمرت پسر به خوشگلی و خوشتیپی من دیدی؟
یه نگاه به ساعت کردم.
- کی و دیدی این ساعت بیاد دم در خونه شعر بخونه، عاشقانه از خودش دَر وَکُنه؟
نÚ
لطفا صبر کنید...
