پارت صد و هشتاد و ششم :
با صدای آشنایی از خواب بیدار می‌شوم. جرات نمی‌کنم که چشم‌هایم را باز کنم. می‌ترسم مجدد در اتاقم باشم و تا چشم باز کنم سقف اتاق را ببینم. حاضرم تمام عمرم را بدهم اما باز در آن طویله بدبو باشم. درست است که تو شدیداً زخمی هستی اما امید دارم که بتوانم نجاتت دهم.
- نگار؟ مگه خواب مرگ رفتی؟ بیدار شو دیگه!
داوین با نگرانی صدایم می‌زند اما من می‌ترسم که چشم‌هایم را باز کنم. از
لطفا صبر کنید...
