پارت صد و هشتاد و چهارم :
به سختی لب‌هایت را باز می‌کنی. با صدایی که بغضی در آن نهفته است، می‌گویی:
-گریه نکن، دختر شهری!
دختر شهری گفتنت همانا و تازه شدن داغ دل من همان. دیگر این اشک‌ها به اختیار من نیستند. شروع به گریه کردن می‌کنم و مانند کسی که مجدد مادرش را از دست داده است بلند بلند گریه می‌کنم.
روزگاری وقتی به من دختر شهری می‌گفتی دلم به درد می‌آمد و روزگاری دیگر هر وقت که به من دختر ش
لطفا صبر کنید...
