پارت صد و دوازده :

اوایل شب بود. ماه چهره باچراغ نفتی در دستش آرام و بی سر و صدا از عمارت خارج شد.
دیگر آن اطراف خبری از هاتف نبود و باید میرفت تا نوشین را ببیند. سوالات زیادی توی ذهنش بود که میخواست از او بپرسد.
پاورچین پاورچین به سمت انبار گوشه حیاط حرکت کرد. حیاط در تاریکی و سکوت مطلق فرو رفته بود به اطراف نگاهی انداخت و وقتی برای هزارمین بار از نبود هاتف و رسولی اطمینان حاصل کرد وارد انبار شد.
Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شکلات تلخ

    1

    داستان جالبیههههه

    ۱۰ ماه پیش
  • لیلا

    1

    به به محشره با همه فراز ونشیبها و دلهره هاش خیلی شیرینه منکه خیلی لذت بردم

    ۱۰ ماه پیش
  • سمیرا

    0

    هر چی میگذره داره قشنگتر میشه :)

    ۱۰ ماه پیش
  • حنانه

    2

    🔥🔥🔥

    ۱۰ ماه پیش
  • زهرا

    0

    چی شده ؟ نکنه مادرش هم همینجور مرده

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️