اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت صد و ده :
صدای آمنه بود، سریع ایستاد و به سمتش چرخید.
آمنه آرام، آرام نزدیکش شد. زیر چشمی به داخل دریچه نگاهی انداخت و رو به ماه چهره گفت :
_ نباید میومدی اینجا.
ماه چهره عقب تر رفت :
_ پس کار تو بود آره؟ داشتی با این کار لباسای امیر ارسلان رو سمی میکردی.
دانه های عرق روی پیشانی آمنه خودنمایی می‌کرد و قفسه سینه اش بالا و پایین میرفت. پیدا بود ترسیده و مضطرب است.
ناگهان به سمت ماه چ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
سحر
1وای وای عالیییی بود چقدر هیجان داشت مرسی بابت پارت هدیه نویسنده عزیز
۱۰ ماه پیشلیلا
1چه جالب قلمت مانا نویسنده جان ممنون از پارت هدیه
۱۰ ماه پیشSedna
0واقعا ممنون خییلی قشنگ بود حانیا جون💖💖 یعنی نوشین چرااین کاروکرده🤔
۱۰ ماه پیشچمران
1ممنون بابت بارگزاری همزمان دوپارت .🪷🪷🪷
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
سمیرا
0کار نوشین نیست پاپوش واسش درست کردن همه با هم دستشون تو یه کاسه ست...:(