پی یار به قلم الهام فتحی
پارت نود و دوم :
خواستم با آن لبخند چسبانده به اتمام جمله از بار سنگین سفارش هایم کم کنم، ولی ظاهرا چندان موفق عمل نکرده بودم که تنه اش را جلو کشید و از زیر گردنم صورتش را خم کرد.
-چرا چند روزه اینقدر بداخلاقی؟ خونمونم که نمیای. شب تا شب یه جوری میری پیش مامان آذرم که هیچ دیداری با...
تا ته حرفش را می دانستم.
-فرانک؟ این جواب من نبودا..
-باشه آقا..باشه. من تو این مدت آبم خواستم بخورم، به تو مسی
لطفا صبر کنید...
