تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت هفتاد و هشتم :
عطا نگاهش را گرفت، نمیخواست امشب مثل شبهای دیگر تلخ تمام شود. نمیخواست عاقبت مریم هم همانند فرشته شود و مریم از این میترسید که مبادا عطا هم مثل عارف رهایش کرده و برود!
- تصمیم من قطعیه؛ اما تصمیم تو این وسط چی؟ من نمیخوام به اجبار کنارم بمونی، نمیخوام... .
صدای آرام و پر طمانینهی عطا کلامش را برید.
- اجبار نیست مریم! اگه مجبورم کرده بودی انقدر آروم کنارت نبودم!
مریم ب

لطفا صبر کنید...

ستاره
0عطاهاهمه خوبن💓