افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت شصت و پنجم :
نورهای رنگی تالار، بر روی لباس زرشکی پناه میرقصیدند. پارچهی ماکسیِ بلندش، پشت سرش حرکت میکرد و رژلب همرنگ لباسش، گویی که دانهی یاقوتی بر لبخندش نشسته باشد، لبخندش را به سلاحی پنهان بدل کرده بود. آصف، کلافه با آن کتوشلوار مشکی و کراوات ساده، کنار در ایستاده بود. قامتش بهسان ستونی محکم، اما نگاهش بیقرار روی پناه میلغزید. آن لباس پوشیده اما خوشرنگ و آرایش سنگین اما باوقار،
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا رمضانی | نویسنده رمان
🙏😊
۱۰ ماه پیشآمنه
2عالی بود مهربانو
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
فدات بشم
۱۰ ماه پیشلیلی
2نمیدونم چراازین کار پناه خوشم نیومد شاید به خاطر اینکه شخصیت خودم اینجوری نیست البته هرکسی رفتارای خاص خودشو داره
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
کدوم کار پناه؟ اینکه تو عروسی میخندید؟ گاهی یه تلنگر لازمه اینو بهت قول میدم
۱۰ ماه پیشدلارام
1اخه چرادباید همچین جایی تموم بشه چرا زد حال میزنید.
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
کار من این است 😁
۱۰ ماه پیشاهو
3آخ آخ آخ عزیزم ..از دست رفتی دیگه ای قلبم💖💝😍🤩
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😂😊
۱۰ ماه پیشهانیه
6آخی آصف جون دیگ امشب بند و آب میدی دیگ نمیتونی دووم بیاری 😁🍺😅
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
اونم چه جورم
۱۰ ماه پیشراز
3عامو درخواست رقص یکی دیگه رو گرفته
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
بعلههه
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

بانو
0وقت بخیر نویسنده عزیز قو ل پارت هدیه دادین خب امروز وقتش نیست بزاردیش