اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت صد :
پرده‌های اتاق کشیده شده بود. فضا در سکوت و تاریکی غرق بود و امیرارسلان بی‌وقفه سیگار می‌کشید. آن‌قدر کشیده بود که زیرسیگاری لب‌به‌لب از ته‌سیگار و خاکستر شده بود.
یک شب کامل نخوابیده بود؛ چشم‌هایش خسته و سرخ بودند، اما خستگی هم نتوانسته بود ذهنش را از فکر کردن بازدارد.
سیگار را بین انگشتانش می‌چرخاند، پک می‌زد و دود را آهسته بیرون می‌داد، بی‌آن‌که نگاهش از نقطه‌ای نامع
لطفا صبر کنید...
