آکادمی ارکیده و خار به قلم مرجان فریدی
پارت پنجاه و یک :
با اشارهٔ منشی بلوند و میانسالی که پشت میز کاراملیرنگ، پشتبهپنجره نشسته بود، وارد اتاق شدم.
در را پشت سرم بستم و به اطراف نگاه کردم؛ اتاقی نسبتاً بزرگ با سقفی بلند و پنجرهای رو به حیاط اصلی مدرسه، که پردههای کتان آن را تا نیمه پوشانده بودند.
نگاهم را از گلهای کوچکِ خاکستریرنگِ روی پرده گرفتم و اینبار مستقیم به مردی زل زدم که پشت میز کندهکاریشدهٔ بلوطیرنگش
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
Helia
0سوزان امیدوارم چجوری آتیش بگیری که خاکسترت هم باقی نمونه
۳ هفته پیشNil
5بسوزی سوزان
۴ هفته پیشdonut
6چقد وانیا گناه داشته خدایی وای چقد از امثال سوزان متنفرم
۴ هفته پیشdonut
3چقدرر این سوزان رو اعصابهه
۴ هفته پیشEli
6زنیکه کصافتوو
۴ ماه پیشالمیرا
4وایی چقدر این زنه سوزان رو اعصابه، میخوام موهاش و از ته بکنم
۴ ماه پیشذوق آکادمییی
9وانیا سوزان را بسوزان
۵ ماه پیشحدیث
6سوزان با دهن بسته خیلی قابل تحمل تر میشی🤗😊
۷ ماه پیشارزو
4واقعن دلم میخواد رو سوزان بنزین بریزم و اتیشش بزنم
۸ ماه پیشدنیز؛
10سوزان رو بدین تیکه تیکه ش کنم لطفا
۱۰ ماه پیشملورین
1زنیکه بچچچچ
۱۰ ماه پیشفاطمه:)
7امیدوارم تمام شخصیت های ماهی ها با ماشین از روت رد شن بیشعور
۱۰ ماه پیشالهه
5زنیکه بچ وقتشه یه سر به دکتر بزنی مطمئنم لولیتای خوشگلی میشی
۱۰ ماه پیشفریماه
5زنبکهههه وای وانیا فقط یک نگاه بنداز اریل هست و مافیاهای خفنمون عم هستن میدیم برات پارش کنن
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

محی
1وقتی درون و روح یک آدم بوی تاریکی وگند و نجاست بده: