طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت چهل و پنجم :
زمزمه‌های ریزش روی مغزم می‌رود و «هیچی درست نمیشه…کاش نمیدی» مدام تکرار می‌کند و نبضم تند می‌شود. صدای ضربه‌ای در گوشم زنگ می‌زند و ضربه های بعدی سرم را به درد می‌آورد. «من مادرتم…ولی دیگه حرمت ندارم» را زمزمه می‌کند و همزمان با مشت شقیقه خودش را می‌زند. سریع سمتش می‌زوم و دست پر لرزش را می‌گیرم که محکم خودش را عقب می‌کشد و بغضش با صدای پر لرزش می‌ترکد:
- کاش بمیرم…هم تو راحت
لطفا صبر کنید...
م
1حالم از نیکداد بهم می خوره که واقعیت رو به نیایش نمیگه تا اینقدر با بابا بابا گفتنش رو اعصاب نباشه 😠😠😠