طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت چهل و چهارم :
طرز نگاهش وقتی دوربین را مقابلم گرفت و از داخل تصویر به نگاهم لبخند زد، قلبم را به تکاپو می‌اندازد.
بوی یاسش همان شبیخونی است که به جانم می‌زند و من را به خودم نشان می‌دهد؛ کاش می‌توانستم همیشه همین آدمی باشم که وقتی به او می‌رسم درونم ریشه می‌دواند!
مزدا را کنار جدول پارک می‌کنم و روز دوم است که از مرضیه فراری هستم، می‌دانم دلگیر شده است؛ می‌فهمم مضطرب است و نگران از دست دا
لطفا صبر کنید...
م
1این عذاب هیچ وقت تمامی نداره، نیکداد حق داره هم اون اتفاق وحشتناکو فهمیده هم سالها مهر مادری ندیده و از عذابش عذاب کشیده،مرضیه هم عذاب خودش یه طرف اون نگاه نیکدادم یه طرف😔😔