پارت دوازده :
ساناز در سکوت آمد و چایی برای خودش ریخت؛ فؤاد برخلاف او روی مبل نشست و خیرۀ من ماند. خانه دیگر فقط ساکت نبود؛ سنگین هم بود. از آن سنگینی‌هایی که روی شانه می‌نشیند.
- شام چی سفارش بدم؟
با دست آزادش کیف را روی اپن انداخت و پرسشی به همه‌مان نگاه کرد.
- من سفارش می‌دم؛ همه می‌آن پایین.
فؤاد به سمت من برگشت. سراسر پرسش بود و تعجب.
- چه فرقی داره؟
- خیلی فرق داره. اینجا خونۀ مام
لطفا صبر کنید...
فخری
0عالی بود حنانه جان خدا قوت عزیزم💞💞💞💞💞💞