پارت پانزده :

او با احترام دستش را جلو آورد و گفت:
-من ویل سایمون هستم، پسر وینتر سایمون.
دهانم باز مانده بود. گفتم:
-هان؟
با همان جدیت قبلی دستم را فشرد و گفت:
-تازه از سفر کاری برگشتم، موقع خوش آمد و استقبالت به این خونه حضور نداشتم.
با صدایی آرام و متحیر گفتم:
-خوشبختم ویل، منم لونا هستم... همونطور که من رو می شناسی.
سرش را تکان داد. دستم را پس کشیدم و پرسیدم:
-چرا اینقدر ت

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Sara

    0

    هرچی حساب میکنم نمیشه وجدانن ایناهمه پسرای وینترباشن وینترخودشم جونه😂😂

    ۷ ماه پیش
  • هانیه

    0

    فک کنم این 4تا پسر هم کار یا شریک یا هم خونه هستن آخه اصن به وینتر نمیخوره که 3تا پسر جووون و کراش داشته باشه

    ۹ ماه پیش
  • آذر

    1

    من میگم اینا اصلا پدر و پسر نیستن اینا هم دستن و تو یه کاری شریکن، احتمالا دوست های صمیمی اند.

    ۱۰ ماه پیش
  • ساناز

    0

    ❤️🤎🧡🩶🤍🩷💛💚💜💙🩵

    ۱۰ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️