هیچکسان 6 (نوند هیچکسان) به قلم sober

پارت سوم :

بیست دقیقه‌ای می‌شد که روی تاب دو نفره‌ی حیاط بابا اینا منتظر نشسته بودم.با این که داشتم یخ می‌زدم ولی نمی‌تونستم برگردم خونه.مامان ازم خواسته بود همون‌جا بشینم تا پانیذ بیاد و حرف‌هامون رو بزنیم.صدای اعلان گوشی‌م رو شنیدم.یه پیامک از طرف مامان بود.نوشته بود سیگارتو خاموش کن.
با دست لرزون و یخ‌زده براش نوشتم: تو رو خدا زودتر بفرستش بیاد.
سیگارم رو خاموش کردم و دوباره منتظر شدم.قطعا پانیذ هم چشم دیدن من رو نداشت و به اجبار می‌خواست باهام حرف بزنه.گذشته از این،به خاطر لباس‌هایی که از سورن قرض گرفته بودم،احمقانه‌تر از همیشه به نظر می‌رسیدم و اصلا عجیب نبود که نخواد با همچین موجودی روبه‌رو بشه.به پیشنهاد سورن یه پیراهن سفید با ژاکت بدون آستین زرد پوشیده بودم.سورن کلی زلم‌زیمبو هم بهم آویزون کرده بود.از جمله یه گردنبند طلا و ساعت گرون قیمت و دستبندهای بی‌شمار.درباره‌ی اون گیره‌های عجیبی که به موهام زد مردّد بودم اما خودش می‌گفت پسرونه‌ست.من هم چون می‌دونستم کاملا ضد جذابیته،پذیرفتم.
بالأخره طلسم شکست و پانیذ از خونه بیرون اومد.تاب رو نگه داشتم.طولی نکشید که اومد و جلوم ایستاد.گفت: می‌تونم بشینم؟
برنامه همین بود،دیگه سوال کردن نداشت! بله،بفرمایید.
یک دقیقه‌ای در سکوت سپری شد.گفتم: هوا چه سرده!
پانیذ: خیلی.
دعا می‌کردم زودتر بره سر اصل مطلب.دوباره سکوت برقرار شد.با این که برام سخت بود اما برای خلاصی از سرما مجبور شدم شخصا سر صحبت رو باز کنم.پرسیدم: شما کلاس چندم‌اید؟
خندید و گفت دوم دبیرستان.
چه رشته‌ای؟
پانیذ: تجربی.
چه خوب! من چون کندذهنم،نتونستم ریاضی یا تجربی بخونم.
پانیذ: اتفاقا به نظرم انسانی سخت‌تره.راستی چه لباس قشنگی پوشیدین!
نفهمیدم مسخره می‌کنه یا جدّی می‌گه چون وسط جمله‌ش خندید.گفتم: ممنون.
پانیذ: من یه مرغ عشق داشتم که رنگش عین پُلیور شما بود.
چه جالب.
پانیذ: ولی پارسال مُرد.شما از چه پرنده‌ای خوشتون می‌آد؟
از کلاغ و گنجشک.
پانیذ: می‌تونم دلیلشو بدونم؟
چون قیافه و صدای خوبی ندارن،کسی اسیرشون نمی‌کنه.واسه خودشون همیشه آزادن.
پانیذ: عجیبه که از این پرنده‌ها خوشتون می‌آد چون امشب که با این لباس‌ها دیدم‌تون فکر کردم به تنوع رنگ‌ها خیلی اهمیّت می‌دین!
بحث لباس جداست.من اساسا به ظاهرم خیلی اهمیّت می‌دم.بیش‌تر درآمدمو خرج لباس و این‌جور چیزا می‌کنم.برام مهمه که با مُد زور پیش برم.حتی از خیلی از لباس‌ها دو سه رنگ‌شو دارم.مثل همین پلیوری که تن‌مه.رنگ نارنجی و سبزشم خریدم.
پانیذ: یعنی حتی اگه به لباس جدید نیاز نداشته باشین بازم لباس‌های مُد روز می‌خرین؟
دقیقا.
پانیذ: خوبه که آدم به ظاهرش اهمیّت بده اما خب ظاهر زندگی هم مهمه.مثل ماشین و خونه‌ی لوکس.
فکر نمی‌کنم اونا وظیفه‌ی من باشن.
پانیذ: یعنی چی؟