پی یار به قلم الهام فتحی
پارت شصت :
-آروم باش دخترم. فقط می خوایم باهم حرف بزنیم.
-کافیه یه بار دیگه منو دخترم صدا کنی تا همین جا...
دو دستش تسلیم وار بالا رفت.
باز خندید و باز بیشتر از قبل دلم خواست یک چاقوی بزرگ را حرام شکمش کنم.
-باشه هر جور تو راحتی. بریم تو ماشین؟ ظاهرا امتحانت و دادی.
روش خوبی برای انتقام از خودم نبود.
اما کش دور موهایم را محکمتر کشیدم.
در حدی که ریشه ی موها به سوزش افتاد.
چ
لطفا صبر کنید...
