فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و سی و یک :
نفسم را عمیق از سینه ام خارج کرده و بیرون رفتم. صادق سرحالتر از همیشه با همه میگفت و میخندید. باید یک مدت مراقب صادق میبودم تا بفهمم این حرفهای بودارش از چیست. در زمین و پشت تور ذهنم مدام حوالی رویا میچرخید. از طرفی عقلم میگفت که شاید خواست خدا بوده که فراموشی بگیرد و او مال من نیست، از طرفی نمیتوانستم خودم را راضی کنم. قلبم راضی به ترکش نمیشد. راضی به رها کردنش. نمیدانستم چه کسی آن طرف قضیه

لطفا صبر کنید...

م
1واقعا عجیبه یه سال گذشته،هنوز چهار روز زیر نظر نگرفته رویارو ببینه این یارو کیه پابرهنه اومده وسط زندگیش 😮😮😮