فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و سی :
قسمت هفتم
در ورودی را که باز کردم بوی خورشت خلال در مشامم نشست. دلم ضعف رفت. صبح زنگ زده و گفته بودم می آیم. گفته بود ساعت هشت آنجا باشم و الان دقیق ساعت هشت بود. با ملاقه ای به دست از در آشپزخانه بیرون آمد و من دلم آشوب شد برای داشتنش، برای بودنش، برای نرفتنش. دلم ناگهانی گرفت اما با توجه به صحبتهای مادر و دل ِ خودم اجازه رفتنش را نمیدادم. به هیچ وجه. با خدا عهد کرده بودم که نمیگذارم برود.
لطفا صبر کنید...
م
1وای تا گفت چشمای آبی یاد صادق افتادم،اما فکر نمی کردم اینقدر پست و عوضی باشه 😮😮😮