گالری مردگان به قلم زهرا رحمانی
پارت سی و یک :
خیلی زود از خوردن دست کشید و بی‌آنکه چیزی بگوید از کنار مادر رد شد. ضربان قلبش هنوز سنگین و نامنظم بود؛ مثل پتکی که از داخل سینه می‌کوبید.
درِ حمام را بست. آینه‌ی بزرگ بالای روشویی سرد و پرلکه بود. شیر آب را باز کرد و چند مشت آب به صورتش زد. نه برای پاک شدن؛ بلکه برای اینکه بتواند نفس بکشد. چند ثانیه گذشت تا جرئت کرد سرش را بالا بیاورد.
انعکاسش در آینه، آرام، کمی رنگ‌پریده، اما معم
لطفا صبر کنید...
