نپنتی به قلم آزاده دریکوندی
پارت هفتم :
زبانم را روی لبهای پوسته پوستهام کشیدم و گفتم:
- من چرا اینجام؟! باور کنید من دزد نیستم... کفشها رو پس اوردم!
بینیام تیر میکشید... آماده گریستن بودم.
- لطفا بشینید! خسته میشید!
نمیدانستم حسی که داشتم خشم بود یا ترس؟ ...
در حال بارگذاری ادامهی پارت هستیم. مشاهده ادامهی پارت به خاطر طولانی بودن ممکن است کمی زمان ببرد.
لطفا کمی صبر کنید ...
با تشکر از صبر و شکیبایی شما

لطفا صبر کنید...

Nina
0هیجان و اضطرابی که این پارت منتقل کرد🛐