روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست و هفتم :
هر گوشهی کلبه مثل میدان جنگی خاموش بود. گرد و خاکی که روی زمین نشسته بود با هر نسیم ریزی بلند میشد، برگهای خشک کنار دیوارها جمع شده بودند، کتابها و دفترچههای خیس و باز شده روی زمین پخش بودند، انگار هر صفحهشان در آخرین لحظه فریاد زده و بعد رها شده باشد. شیشههای شکستهی دارو روی زمین برق میزدند؛ لبههایشان در نور لرزان چراغ روغنی میدرخشید و هر قدم کوچک من، صدای تیز تق تق و
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
زری گلی
0واای عاشق دختره شدم لی لی خیلی خفنه🔥💓
۸ ماه پیشمینا
1نه جدیدا لی لی خیلی عوض شده شخصیتش خسته است اگه دقیق بخونید میبینید چند پارت اخیر یک دفعه لی لی ضعیف شد و خیلی توی خودش رفت
۸ ماه پیشزری گلی
1هنوز زیاد جلو نرفتم و با توجه به پارت یک که وحشت و گذشته به خاطر دیدنA هومان اومد سراغش طبیعیه . بزار جلوتر برم ببینم چی میشه
۸ ماه پیشسهیل۲۹
2دمت گرم دختر بااون وضعت..از پسش براومدی
۱۱ ماه پیشرها
2عالییییییی بود😍😘
۱۲ ماه پیشفاطی
2نویسنده عزیزم چرا نخونیم اتفاقا منتظر می مونیم تا پارت بزارین.. کیفم مرا میخواند ولی سکوت دریاچه عجیب من را فرا میخواند
۱۲ ماه پیشستی
2عالی داره هیجانی میشه بی صبرانه منتظر ادامه شم
۱۲ ماه پیشنعنا
2هووم لی لی اینقد هم بی دست و پا نیس مث اینکه کاسه ای زیر نیم کاسه هس🤔
۱۲ ماه پیشسهیل۲۹
2عالی و هیجانی دمتون گرم
۱۲ ماه پیشسوگند
3عالی بود بانو جان
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
2دفتر و باز کن و داخلش رو هم چک کن به نظرم 🤔 فکر کنم یک جور سم روی جلد دفتر زده بود که کسی بهش دست بزنه مسموم بشه. برای همین مانی بیهوش شد.