روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست و پنجم :
مانی بدون کوچکترین هشداری بازوی مرا قاپید؛ انگار دستش از دل تاریکی بیرون جهیده باشد و مستقیم به جانم افتاده باشد. لحظهای که انگشتانش زیر بازویم قفل شد، حس کردم چیزی سفت و بیرحم درون پوستم فرو می رود؛ انگار گوشت و استخوانم دیگر مال خودم نبودند. نفس درون سینهام نیمهتمام مانده بود که او با یک کشش تند و بیمقدمه مرا از زمین جدا کرد. بدنم از خاک بلند شد، سرمای گلِ خیس از ساق پایم بالا
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

مادمازل
3حب میگفتی اگر هومان زخمی باشه به اون گیاه ها برای درمان نیاز دارم... عزیزم چی بود دیگه 😒