پی یار به قلم الهام فتحی
پارت پنجاه و چهارم :
****
عباس..
اسم روستا که می آید، طبیعتی سرسبز به ذهن خطور می کند و چشمه ی آبی زلال که از وسط کوچه ها در حال عبور است.
همان ها که در کتاب ها و فیلم ها جوری ازشان رونمایی می شود که دلت می خواهد یک روستایی باشی و از هوای بکرش نهایت استفاده را کنی..
اما اینجا، اینجایی که سه روز اقامت گزیده بودم،تنها اسمش را به یدک می کشید.
چند خانه ی خرابه ی کوچک با حداقل ترین امکانات که البته وا
لطفا صبر کنید...
