فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و بیست و هفتم :
همه چیز خوب بود. رویا لحظه ای از کنارم جم نمیخورد و با همه خوب بود. مخصوصا جلوی زن عمو و مژده که از الفاظش هم بی نصیب نمی ماندم و همسر گفتن از دهانش نمی افتاد. لبخند های نابش مرا تا اوج آسمان میبرد اما نگاه غمگین پدر که رویم ثابت میشد دلم هری پایین میریخت اما دوست نداشتم به آن فکر کنم. حالا مهم بود که رویا با لبخند عاشقش مرا سراپا شور میکرد و ابلهانه نمیخواستم به آن نگاه های با منظور پدر فکر
لطفا صبر کنید...
