فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و بیست و ششم :
قسمت پنجم
وقتی پایم را روی پله برقی گذاشتم از چیزی که روبه رویم میدیدم شوکه شدم. چشمانم باور نمیکرد. با انگشت شست و اشاره چشمانم را فشار و دوباره نگاهم را به فرد روبه رویم دوختم. به چشمان خندانش نگاه کردم و رد نگاهش را گرفتم. به من بود یا محمد کنار ِ دستم؟ ته دلم آشوب بود. یکسال و یک ماه گذشته بود. نه دقیق ِ دقیق بگویم، یک سال و یک ماه و پنج روز از آخرین روزی که از خانه اش بیرون زده بودم. دل
لطفا صبر کنید...
م
1خدا لعنتت کنه رویا،اعصاب برامون نذاشتی 😡😡😡