اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت هشتاد و چهارم :
روی تخت دراز کشیده بود و چشمهایش را بسته بود. دوست داشت برای همیشه چشمهایش بسته بماند و زندگی اش در همین لحظه متوقف شود.
اولین باری که حالت جنون به او دست داده بود را هیچ وقت از خاطر نمی‌برد. مدتی بعد از مرگ مادرش بود. گفتند شاید بخاطر سوگ مادر تحت فشار ذهنی قرار دارد و زود خوب می‌شود. اما رفته رفته این وضعیت بدتر شد طوری که اگر برای چند دقیقه از اتاقش بیرون می آمد و با کسی معاشرت می‌کر
لطفا صبر کنید...
