روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست و سوم :
انرژی برایم باقی نمانده بود .چهار دستوپا روی زمین افتادم ؛ هنوز مزهی شور اب دریاچه در دهانم مانده بود و سرفههایم یکی رها نشده، یکی تازه بالا میآمد. هوا را با زحمت و خفگی به ریه هایم کشیدم. زمین زیر کف دستهایم گِلی بود؛ گلی سرد و مرطوب که هر بار وزنم رویش میافتاد، نرم میشد و مرا قدری بیشتر در خودش فرو میبرد. انگار زمین میخواست مرا نگه دارد، شاید هم میخواست بفهماند برای فرا
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطی
2در سرم هیاهویی برپاشده انگار عقل و وجدانم و قلبم در جنگ و ستیز است نمیدانم کمک کنم یانه..کاش هومان را نمیدیدم
۱۲ ماه پیشزری گلی
3نظراتت رو که میبینم یه جوریه انگار بخشی از داستان رو میگی ، خیلی قشنگن، ادامه بده ✨
۸ ماه پیشفاطی
1تندرست باشید عزیزم
۸ ماه پیشرانا
1هنوز منتظرم تا یکمی معما باز تر بشه
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
2گفته بودم همیشه حقیقت و انتخاب کنید 🤦🏻 ♀️ 🤷🏻 ♀️