ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت دویست و بیست و پنجم :
آسمان رو به روشنی رفته و خنکای هوای صبح دلپذیر بود. هر دقیقه‌ای که عقربه جلوتر می‌رفت، یک به یک اهالی شهر از خواب بیدار شده و روز خود را آغاز می‌کردند، آن‌ها که روزشان آغاز می‌شد، صبح از جلد ساکت و خاموش خود بیرون می‌زد، آسمان بار دیگر اهالی را روی زمین زیر سطح آبی خود به تماشا می‌نشست و سکوت به دست همین اهالی به شکل‌هایی متفاوت شکسته می‌شد و حاکمیت تیک و تاک ساعت که تا آن زمان از صبح
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
ندا
7سلام ممنون ولیخیلی پارتا همش شد حرفاوتوهم خیالات شخصیت ها خسته کننده میشه من که بیشترشو اصلا ردمیکنم به امیداصلاداستان