نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت صد و سی و یک :
به سمتم آمد و صدایم کرد:
_ صبر کن.
صدا کردن هایش بی فایده بود.
وقتی که دید نمی ایستم قدم هایش را بلند تر کرد، به سمتم آمد و به یکباره بازویم را در دست گرفت. چنان به شدت دستم را گرفت و به سمت خودش کشاند که تعادلم را از دست دادم و محکم به سینه اش برخورد کردم اما از پا ننشستم!
دستم را به زور از دستش بیرون کشیدم و با عصبانیت رو به رویش ایستادم
_ دمت گرم حامد خان. دمت گرم.
حالا دیگ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
حامد
بابک
نیلوفر
متین
ثمر
سایه
میم
1خیلی عالی بود،پارت هدیه هم که داره ،تشکر 👏👏👏🙏🏻🤍💚❤️🧡💛💙
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
عزیزدلمی💖🥰
۱۰ ماه پیشمهدیه
2الهی بگردم خب حامدم واسه خاطر خود سایه هیچی نگفته بود دیگه😭
۱۰ ماه پیشسمانه حسینی | نویسنده رمان
دقیقا
۱۰ ماه پیشسهیلا
2چه حس بدی داره واقعا خدا کنه خوب بشه عمو منصور
۱۰ ماه پیشسمانه حسینی | نویسنده رمان
آره واقعا
۱۰ ماه پیشپری
1مرسی ازت سمانه جان واقعا قصه ها هم مثل زندگی ن گاهی تلخ گاهی شیرین
۱۰ ماه پیشسمانه حسینی | نویسنده رمان
فدای تو پری جان آره واقعا
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Z.k
1زندگی دیگه کاریش نمیشه کرد فقط باید خودت رو بسپاری دست خدا که هرچی خیره سر راهت بذار🥰