نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت صد و سی و دوم :
کلافه بودم و ترافیک صبحگاهی ام کلافه ترم کرده بود. پشت چراغ قرمز که توقف کردم
با دلشوره موبایلم را برداشتم و ناچار شماره
جلالی را گرفتم، بعد از چند بوق صدایش در خط پیچید
_ الو سلام سایه خانم.
_ احمد آقا سلام چطوری! حامد رسید شرکت!
اصلا خوب نبودا. حواست هست بهش!
_ آره سایه خانم نیم ساعتی میشه رسیده ولی حسابی اعصابش خرده. این مرتیکه وفایی اعصابش و بدتر بهم ریخت.
انگار م
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۹۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

سمانه حسینی | نویسنده رمان
عزیزدلم شکر خدا که ترخیص شد مادر عزیزت الهی که تنشون سلامت باشه همیشه🙏🏻🤍🥺
۱۰ ماه پیشمیم
1ممنونم،ان شاالله که برای شما و خانوادتون هیچوقت پیش نیاد این اتفاق 🙏🏻🤲
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
فدای روی ماهت🙏🏻🤍
۱۰ ماه پیشسهیلا
2ای وای نکنه مرد بیچاره از دست بره😭
۱۰ ماه پیششقایق
2وای نه خدا نکنه من عمو منصور و خیلی دوست داشتم🥲
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
آخی عزیزم
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
ای جانم💔
۱۰ ماه پیشسرو
2ای بابا چه پارت غمگینی شد خیلی بد این حال و هوا خدا برای کسی نخواد
۱۰ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
آره اینپارت هامون غم دارن یکم اما گذراست🥲
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

میم
1خیلی حال بدیه این روزاشون،خدا هیچ خانواده ای رو درگیرش نکنه،خوب حسش می کنم،تقریبا حال ما بود هفته گذشته که مادرم بستری بود آ سی یو،خدارو شکر پنج شنبه ترخیص شد😔