روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست و دوم :
ضربهای که به مانی زدم، فقط چند ثانیه او را عقب راند. آب تا زانوهایم میرسید و موجهای کوتاهی که از برخورد بدن هایمان ایجاد شده بود هنوز اطرافمان می چرخیدن.
نفسم تند و چشمهایم پر از آب شده بود.صدای افتادن چیزی را درست از پشت سرم شنیدم .
گردنم بیاختیار چرخیدو همان لحظه چشمم به مشت خودم افتاد.تمام بدنم یخ زد.
در دستم یک جمجمه بود.سفیدِ استخوانی که قطرات آب از ان چکه میکردâ€
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

زهرا
1سلام نویسنده عزیز، ممنون بابت رمان زیباتون. فقط یه سوال؟ چرا لیلی نمیگه که هومان مرده، مشخصه که خودش اونو نکشته، پس چرا میترسه؟!