روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست و یک :
وقتی سرم به عقب کشیده شد، شعلههای آتش کش آمدند و سایههای لرزانشان در هوای شب بازتاب پیدا کردند. درد از ریشهی موهایم تا عمق جانم دوید و لرزی ناخواسته از ستون فقراتم پایین ریخت. کف دستم روی خاک سرد نشست؛ دانههای ریز نمگرفته در پوست انگشتانم فرو رفتند و سرمایشان زیر پوستم پخش شد.
بدنم روی خاک کشیده میشد؛ هر برجستگی کوچک زمین، هر ریشهی نازک گیاه، هر سنگریزهای که به پهلو Û
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
پارمیس
5الان یه سئوال مگه لی لی یه بار جون هومان و نجات نداده پس چرا میترسه به مانی بگه اون که کاری نکرده
۱۲ ماه پیشساینا
1مانی که انگار تعادل نداره
۱۲ ماه پیشرانا
2واای لی لی نچ پس کی خلاص میشه
۱۲ ماه پیشسوگند
2بانو جان واقعا رومان زیبای نوشتید محشر بود 😍😘
۱۲ ماه پیشپارمیس
4مرسی فاطمه جون محشر بودش🫂💙
۱۲ ماه پیشرها
4مثل همیشه عالی بود دمت گرم و با آرزوی بهترین ها برات
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

سهیل۲۹
2هوففف لامصب روانی خود منم نفسم سنگین شد 😅😅