روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت بیست :
مانی با صدای گرفته و کوتاه گفت:
— باید هر چه زودتر غذا پیدا کنیم.
نگاهش روی من بود؛ دقیق و تیز، مردمکش گشاد شده بودند و انگشتانش کمی میلرزیدند.سپس ادامه داد:
— تموم مواد داخل جیبم رو مصرف کردم. من بیشتر از یکی دو ساعت بدون مواد نمیتونم دووم بیارم.
ترس عجیبی زیر پوستم خزید.مانی حتی نگذاشت حرفش را پیش خودم هلاجی کنم و از احساسات ضد و نقیضی که نسبت به او داشتم رها شوم ، او دØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۵۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
ستایش
2مانی خودشم مشکوکه وگر نه چه نیازی به این حجم از کارهای عجیب و غریب بود
۷ ماه پیشستایش
1مانی داخل گودال رو دید برا همین فهمید کسی اونجاست به نظرم چون عصر بود متوجه جنازه
۷ ماه پیشستایش
1به نظرم مانی داخل گودال رو دید ولی چون عصر بود متوجه جنازه هومان بین اون همه جنازه فاسد شده نشد
۷ ماه پیشزری گلی
1پسره روانیه 😐 همون بهتر نفهمه چه خبره خوشم اومد چطوری جوابش رو داد ، دختره هم باهوشه هم قوی 🥲❤️
۸ ماه پیشناززاد
1دیگه دارم از مانی میترسم🥲
۸ ماه پیشسهیل۲۹
1این مانیم دیوونه ست هااا..عالی و هیجانی دمتون گرم
۱۲ ماه پیشA-a
1شاید هومان هنوز نمرده وبتونن کمکش کنن.ممنون زیبا بود🌹
۱۲ ماه پیشخدیجه
1چرا هومان باید زنده باشه؟
۱۲ ماه پیشرانا
1یعنی چرا من اینقده از رمانت خوشم اومده اخه🤭
۱۲ ماه پیش
فاطمه مهدیان | نویسنده رمان
خوشحالم لی لی منو دوست داشتین😘😍🌹
۱۲ ماه پیشفاطی
1مثل اینکه در کابوسی بدون بازگشت گمشده ام..دردی که سلولهای مغزم را در سرم پراکنده کرد..فکرم به همه چیز چنگ میزند تا او را درک کنم
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

مادمازل
4خب مگه مانی لی لی و کنار گودال پیدا نکرده بود؟ پس چطور داخل گودال و ندید یا اون بو رو حس نکرد؟ باید میفهمید دیگه 😐