پارت بیست و هشتم :

اجازه داد سرش را بچرخانم. چشمانش پر از اندوه در چشمانم قفل شده بود. تمام آن شگفتی‌ها داشت به خاک می‌نشست، بی‌آنکه حتی نشانی از آنها در جهان باقی بماند.

ناگهان از روی آتش پریدم و چوب را از دستش قاپیدم.
فصل هفت
وقتی چوب از دستش خارج شد، فریادی کشید؛ فریادی تیز و جانسوز از درد و رنج—نه فقط درد جسم، که درد از دست دادن. کم‌کم رنگ به صورتش بازگشت و افسونش هم به دنبال آن، اما آنق

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️