روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت شانزده :
نفس‌هایم بریده و پر از اضطراب بودند.مانی یک قدم جلو آمد .نگاهش مثل سایه‌ای تیز کمان در صورتم نشست. با صدایی خشن و لرزان پرسید:
— لی‌لی… چی می‌دونی؟
دهانم خشک شد. حس کردم زبانم به سقف دهانم چسبیده و نمی‌تواند کلمه ای به زبان بیاورم. فقط سرم را آرام تکان دادم و بریده گفتم:
— من… من نمی‌دونم. به خدا هیچی نمی‌دونم…
چشم‌های مانی بی‌حرکت شد. انگار یک لحظه چیزی درونش تاریک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
اذر
لی لی
هومان و مانی
فریبا
پدر لی لی(الیاس)
لطفا صبر کنید...
مادمازل آپریلیا
3خب چرا نگفتی حداقل بخشی رو. میگفتی من نجات اش دادم اما سربازها شلیک کردن و اون مرد. جسد اش اون پایینه هرچند اگر جسدی باشه. اینطوری بعدها کینه بیشتر میشه. اگر واقعا مرده باشه برادرش حق داره بدونه