مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و سی و پنجم :
حلما در خواب غلتی زد که هیراد سریع دستش را پس کشید. اما خواب حلما سبکتر از چیزی بود که هیراد فکرش را میکرد. حلما چشمهایش را با خستگی باز کرد که هیراد دستپاچه از جا بلند شد و عقب رفت. حلما ترسیده روی تخت نیم خیز شد و پتو را تا زیر گلویش بالا کشید. هیراد سریع گفت: «نترس، نترس، منم» حلما خوابآلود، دستش را روی سینهاش گذاشت که قلبش از ترس خود را به در و دیوار میکوبید: «اتفاقاً چون تویی
لطفا صبر کنید...
