مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت صد و سی و چهارم :
مرسل خان متاثر از غم حرفهای حلما با سر به یاشار اشاره کرد که هیراد را از کتابخانه ببرد. اینبار هیراد بدون مقاومت با شانههایی خمیده از کتابخانه خارج شد.
مرسل خان لیوان آبی را پر کرد و به دست حلما داد: «بخور عموجان! آروم میشی.» حلما با دستهای لرزان کمی آب خورد. سعی کرد نفسهای منقطعش را منظم کند. از روی میز مطالعه دستمالی برداشت. اشکهایش را پاک کرد و گفت: «معذرت میخوام. نمیâ
لطفا صبر کنید...
