تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت پنجاه :
مریم گامی عقب رفت و فرشته بلند شد. کلام فرشته آرام بود؛ اما چهره‌اش درهم کشیده و عصبی!
- ندیده و نشنیده؟ از کجا میدونی ندیدم؟ مگه دوست داشتن به گفتن دوتا کلمه‌ی دوست دارم و بغله؟ تو یکبار فقط یک بار و اسم ببر که پشت من و گرفته باشه! همیشه پشت پرده بود، همیشه خواست از دور مراقب باشه و حتی امروز که از دورم نبود... .
چانه‌اش لرزید و نگاه اشک آلودش را از فرشته گرفت و سوی گلدان وسط میز سوق
لطفا صبر کنید...
