تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت چهل و هفتم :
مریم خود را به سختی روی زمین کشید و عقب رفت.
- ببند دهنتو تو یکی! تو هر غلطی می‌کنی به من ربطی نداره به اون شوهر بی‌غیرتت مربوطه؛ اما این دختره‌ی هیچی ندار تحت تکلف منه!
وجودش پر بود از عقده‌ای چرکین، از حرف‌های تلنبار شده در وجودش که جلوی مریم و عمه‌اش نمی‌توانست ذره‌ای از آن را بازگو کند، پس با چرخاندن سرش سوی عمه‌اش با کم کردن تن صدایش گفت:
- عمه لطفاً مریم و از اینجا بب
لطفا صبر کنید...
