رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و هشتاد :
نفس عمیقی کشیدم و اکسیژن هوای بیرون از شیشه ی ماشین رو توی ریه هام کشیدم و گفتم:
_میدونی علی،حالاکه قراره امشب باهات برم زیر یک سقف دارم بهت میگم.
علی چشم ریز کرد وگفت:
_خب،چه چیزی میخوای بهم بگی من منتظرم.!
چشم بستم و گفتم:
_مرگ مادرم رو باور ندارم!
علی چشم هاش بیشتر ریز شد و گفت:
_مرگش رو قبول نداری؟
برای چی؟
لب خیس کردم:
_میدونی علی،پدرم میگه مادر من و م
لطفا صبر کنید...
