رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و هفتاد و نهم :
دوهفته بعد
_نه نه...
جان مادر،همون کراوات مشکیه رو بببندی کلی بهت میاد،مگه نه پریسان؟
پریسان درحالی که پیرهن منجق دوزی شده ای رو درحالی برسی بود و دست اش گرفته بود،گفت:
_دقیقا همینه برادر،ببین چقدر خوشتیپ شدی،امشب ببین چه دل های رو شما ببری..
و چشمکی حواله ی من کرد.
اردوان سکوت کرد و زروان هم همینطور..
اما من اخم کردم و گفتم:
_عه عه،پریسان این حرف های چیه که به
لطفا صبر کنید...
