فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد و هشتم :
کنارش ایستاده و به صدای بادی که میوزید و در میان شاه و برگ گلها و درختهای اطرافم میپیچید گوش سپردم. به آرامشی عجیب رسیده بودم. این لحظه و بودن کنار رویا. او هم آرام ایستاده بود و به آخرین تلاش خورشید برای تاباندن اشعه های سوزانش نگاه میکرد. لیوان خالی ام را درون سطل آشغالی که در آنجا گذاشته بودیم انداخته و روی لبه ی دیوار نشستم. تکیه ام را به حفاظ سه متری که دور تا دور لبه ی پشت بام گذاشته ب
لطفا صبر کنید...
م
0خیلی عالی تلافی شد،حقش بود تا دیگه اینقدر زجر نده تا یه جواب بده 😍🤩🧡👏👏