اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت شصت و دوم :
خاتون برخلاف تصور بدون هیچ شکایتی دمنوش کلپوره را خورد. لیوان خالی را توی سینی دست ماه چهره گذاشت و با چشمهای نیمه باز به سمت اتاقش راه افتاد.
_ بهشون بگو من ناهار میل ندارم. برای آقا حاضر کنید فقط.
_ چشم خانم.
با رفتن خاتون ماه چهره بلافاصله سراغ عماد رفت. از میان درختان انار گذشت و خودش را به او رساند.
او که گویی از قبل منتظر این لحظه بود متوجه آمدن ماه چهره شد و سریع دست از کØ
لطفا صبر کنید...

آخه
0عالی امیدوارم پایان خوشی داشته باشه