اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت شصت و یک :
نفس عمیقی کشید و پتو را با یک دست از روی خودش کنار زد.
در حال خمیازه کشیدن هردو دستش را از هم باز کرد و خستگی بعد از خواب را از تنش بیرون کرد.
چند لحظه ای در همان حالت ماند.
ناگهان متوجه وضعیت شد و چشمهایش را باز کرد.
سریع روی تخت نشست و با چشمهای گرد شده به اطراف نگاه کرد. گونه اش را چنگ زد و هین کشید :
_ خاک به سرم.
سریع از تخت پایین آمد و ایستاد.
از ترس نمیدانست با
لطفا صبر کنید...
