نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت سی و هفتم :
خانم پرستاری که در راهرو مشغول راه رفتن بود با دیدن من نگاهی به اتاق انداخت و با تعجب به سمتم آمد
_ خانم شما مگه سرم نداشتید! تموم شد!
_ تموم شد، خودم درش آوردم. میشه دخترم و ببینم!
_ با دکترش حرف زدم تو آخرین اتاقه میتونی بری.
دیگر دل در دلم نبود. از جایم که بلند شدم نیلوفر دستم را گرفت و حامد همزمان با من بلند شد
_ باهات بیام! سرت گیج نمیره! میتونی راه بری؟
_ نه ممنونم شما

لطفا صبر کنید...

شادان
1بالاخره پارتهای روبه رو شدن این دوتا رسید 🥰