نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت سی و ششم :
حالا دیگر چشم هایم هیچ چیزی را نمی دیدند جز دخترکم که در آغوش حامد بود و خونی از گوشه پیشانی اش میریخت. همه دورم جمع شده بودند، دور منی که انگار دیگر توان بلند شدن نداشتم. متین فریاد میزد و التماس گویان کمک میخواست اما حامد بود که سوار ماشین شد و به سرعت باد راه افتاد. به کمک بچه ها، پاهایم را روی زمین میکشیدم و بی آنکه حتی قطره ایی اشک بریزم بُهت زده سوار بر ماشین متین شدم. فرشید هم آقا جاو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
حامد
بابک
نیلوفر
متین
ثمر
سایه
لطفا صبر کنید...
شادان
1کاش بره ثمر رو ببینه حالش بهترشه