پشت دیوار حقیقت به قلم غزل محمدی
پارت نود و پنجم :
نفس کشیدن را از یاد برد، مرگ جزای کوچک برای هردو؟ پدرش را هم کشته بود؟ چند شب پیش و حال بدش را به یادآورد. چه کرده بودند با او؟ یکه خورد و دستش از روی دهان و بینی‌اش پایین آمد و آرش با دیدن صورت رنگ پریده‌اش، ارتباط چشمی را قطع نکرد.
- گفتم که من کسایی و کشتم که جهان انگشت کوچیکشونم نیست و این عذابم نمیده، بلکه مرگ و بدبختی مردی عذابم میده که باعث و بانیش بودم و اون مرد عزیز ترین کس عاطف
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
1عجب پارتی بود،تصور ارشی که سرشو روشونه ی پری گذاشته تواون کتابخونه و قصه ی هزار و یک شب،بعداونجاکه گفت نگو ارش😭😭😭😭
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
🥺🥺🥺صحنه ی مورد علاقه ی خودم.
۱ سال پیشثریا
2اونجایی که آرش گفت میشه سرمو بزارم رو شونت💞🥺
۱ سال پیشغزل محمدی | نویسنده رمان
🥲 آرش بی کس... آرش بی کس🫠💔
۱ سال پیشترنم
2پدر عاطی سر آزادی داداشش معامله کرده..اونموقع کیارش و عاطی با هم بودن ک باباش خبر داشته باشه یا نه؟
۱ سال پیشترنم
2ببخشید کیارش اشتباه شد منظورم جهانه
۱ سال پیشغزل محمدی | نویسنده رمان
جهان بابای عاطفه رو ندیده بود تا وقتی که با بابای عاطفه خودکشی کرد و درست جلوی چشم اونا افتاد پایین.
۱ سال پیشترنم
2پریناز مرهم زخماش شد چون اینجا آرش و پری بودن خیلی عالی بود و در عین حال غم انگیز..
۱ سال پیشغزل محمدی | نویسنده رمان
خیلیییییییییییییی 🥲🥰
۱ سال پیشثریا
2دلم براش میسوزه طفلک آرش زخمی و شکسته اس🥲🥺 پری مرحم درد های آرشه مایی کمکش خوب شه
۱ سال پیشراز
2خیلی عالی بود مرسی بانو
۱ سال پیشنفس
2پارت زیباو دردناکی بود خوشم اومد ممنون غزل جون
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ماری
0آروم میشی نه در کنار عاطفه،عای بود