فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت صد :
پس از مدت زمانی که نمیدانستم چقدر است از آب گرم دل کنده و لباس های خیسم و اورکت محمد را در سبد رخت انداخته و حوله ام را دورم پیچیده و سمت اتاقم رفتم. همانطور روی تخت دراز کشیده و به صدای صبحگاهی پرندگان گوش فرا دادم. دست انداخته و گوشی ام را برداشتم. ساعت آن شش صبح را نشان میداد. صدای باز و بسته شدن در اتاق بغلی که متعلق به رویا بود آمد. صدای نق زدن های پوران هم شنیده میشد. کنجکاو شده و از سر ج
لطفا صبر کنید...
م
0فکر کنم حافظ شیرازی هم خبر داره شما که دیگه سهله 🤭🙏🏼